सुनेकी थिएँ, प्रत्येक आँशुले पिडा दिन्छ भनेर तर आज म आँफै सँग त्यस्तै पिंडै पिंडाले भरिएको आँशु छ । यि आँशुहरुले मेरो छातीमा चोटै चोट बनाएका छन । प्रत्येक नशाहरुमा ति आँशुहरु खिल बनेर बसेका छन् । मेरो छातीमा कसैले नदेख्ने चोट छ अनि हजुरकै हाँसोले छोडेका खाटाहरु छन् । कहिल्यै नमेटिने गरी बसेका आँशुका टाटाहरु…..
हृदयविदारक मार्मिक भिडियो हेर्नुहोस्:फेरी नचाहँदा नचाहँदै बिबश्ताको हुरिले अतितका पानाहरु पल्टाईदिन्छ । जहाँ हामी दुई सँगसँगै हिंडेका डोबहरु फेला पार्छु अनि यथार्थ धरातलबाट बिलिन हुन पुग्छु । अतितका गाढा तस्वीरहरु आँखा वरिपरी घुमिरहन्छन् । प्रतिक्षा गर एकदिन तिम्रै छायाँ बनेर आउनेछु जस्ता हजुरको आश्वासनले भरिएका वाक्यहरुले आज पनि चोटैचोटले बिक्षिप्त भएको हृदयलाई ढक्ढक्याउन पुग्छु । आँखा वरिपरी कालो बादल छाउँछ । बिगतका तिता मिठा पलहरु एकपछि अर्को गरि दुखित मानसपटलमा नाचिरहन्छन् । आँखाबाट सपनाहरु छचल्केर बग्न थाल्छन् । सपनाको महल झल्कन पुग्छ अनि मुटुभरि बेदनाको आगो सल्किदिन्छ। कल्पनामा भुल्दाभुल्दै उज्यालोलाई ढाकेर आँध्यारो रात पर्छ । त्यहि रातमा कसैको सुमधुर स्वर सुन्छु फेरि झस्किन्छ यो मन अनि त्यो स्वर हजुरकै जस्तो लाग्छ । हजुरकै सम्झनामा दुखेका मन मष्तिस्क अनि घाँईते मुटु लिएर दिन-रात काट्न बिवश छु। मनमा यस्तै धेरै कुराहरु खेल्न थाल्छ, आफैले आफैलाई सम्हाल्ने प्रयाश गर्छु र हजुर प्रतिको अटुट माया मेरो मुटुबाट अलग गर्न सक्दिन । समय र परिस्थितिले जता-जता डोर्याउँछ त्यतै-त्यतै जाँदोरहेछ मानिसको जिन्दगी । त्यस्कै परिणामस्वरुप आज हजुरले दिएका मिठा दुई फल टपक्क टिपेर हिडेकी छु । कुनै दिन सोंच्ने गर्थे जिबनमा दुई मुट्ठी सास रहुन्जेल सम्म फूलको र बासनाको जस्तो सम्बन्ध रहिरहोस् भनेर…. तर मदुहोस् भएर कल्पनाको उडानलाई निरन्तरता दिनु नै मेरो गल्ती भएछ । जीवनको त्यो मोडमा उहि बसन्तको बहार लिई भित्रीएकी थिए । जीवनलाई धिपधिपिबाट जोगाई राख्नको लागि अलिकति तेल थपेको थिईन । जनम-जनम नटुङ्गिने यात्रामा सँगै जिउने, सँगै मर्ने अनि सधैंभरि एक-अर्काको आँगालोमा बाँधिरहने कसम खाएका थियौं । तर बाँचा कसम र खुशीका क्षणहरु पलभरको लागि मात्र भए । निस्चल र चोखो भनेको माया बिछोडमा टुक्रीन पुग्यो । आज यो पागल मन अनि उसको मायाले लत्याएर गएको घाईते यात्री त्यहीं पनि हजुरकै सम्झनामा बाँचिरहेकी छु । बिगतमा हजुर सँगको मिलनलाई सम्झेर उसकै यादमा सम्झनाको दियो जलाई बस्थें । खुशीका मालाहरु उन्ने गर्थें तर आज कसरी त्यो दियो लाई निभाउँ अनि मालालाई चुडाउँ ? तपाईंको जीवनमा खुशी मात्र ल्याउँछु भन्ने सोचेकी थिए तर आज मैले हजुरले दिएको आँशुको उपहारहरुमा हाँसी हाँसी डुब्दैछु । गल्ती त मेरो नै थियो । किनकी यो स्वार्थी संसारमा मैले हजुरलाई निस्वार्थ रुपमा माया गर्न खोजेँ अनि हजुरलाई चाँडै नै बिश्वास गर्न पुँगे । आज हजुरसँग बिछोडिएको दिनहरु पनि एक पछि अर्को गर्दै बितिरहेको छ तर म भने आजसम्म पनि हजुरकै यादमा जिन्दगी काटीरहेछु । पागलसरी दोबाटोमा भौतारिदैं हिँडिरहेकी छु । आजकाल यस्तो लाग्छ जीवनमा जे सोचिन्छ जुन कल्पना गरिन्छ त्यो बास्तबिक धरातल भन्दा धेरै टाढा हुदोरहेछ । जुन इच्छा गरिन्छ, त्यो जीवनमा पाउन नसकिंदो रहेछ । शायद अहिले आएर
यो पत्र सम्यक राना मगरले जोयाको नामबाट जोयाका पति जीवनलाई लेखेका हुन्
0 comments:
Post a Comment